بررسی اثرات مواد آللوکمیکال چاودار (Secale cereale L.) و قیاق halepense L. Sorghum روی جوانه‌زنی ذرت (.Zea mays L)

نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه تهران، گروه زراعت و اصلاح نباتات

چکیده

به منظور بررسی اثرات مفید و مضر چاودار و قیاق بر روی جوانه‌زنی بذر ذرت، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی (CRD)، در سه تکرار در شرایط آزمایشگاهی انجام و غلظتهای مختلف عصاره آبی چاودار، قیاق و مخلوط چاودار و قیاق بررسی شد. در این آزمایش غلظتهای 5%، 75/3%، 5/2% و 0 (شاهد= آب مقطر) چاودار و قیاق هر کدام به تنهایی و نیز مخلوط عصاره چاودار+ قیاق با غلظتهای ذکر شده برای هر یک تهیه و اثر آنها روی صفاتی چون درصد جوانه‌زنی، سرعت جوانه‌زنی، متوسط مدت زمان جوانه‌زنی، طول ریشه‌چه، طول ساقه‌چه و وزن خشک ریشه‌چه + ساقه‌چه ذرت بررسی شد. نتایج نشان داد که عصاره قیاق در بیشترین غلظت بکار گرفته شده (5%) نقش بازدارندگی داشته و روی کلیه صفات مورد مطالعه اثرات منفی داشت، ولی در غلظتهای کم محدوده ذکر شده تفاوت معنی‌داری با شاهد مشاهده نشد. این در حالی بود که عصاره چاودار در بیشترین غلظت بکار رفته (5%)، تنها سرعت جوانه‌زنی و طول ساقه‌چه را کاهش داد. در بررسی اثر متقابل عصاره آبی چاودار و قیاق مشاهده شد، ترکیب عصاره‌های این دو گونه گیاهی در غلظتهای زیاد (5%) اثر سینرژیستی (افزایشی) با هم داشته و اثر منفی بر جوانه‌زنی را افزایش داد، ولی در غلظتهای کم (5/2% و75/3%)، تفاوت معنی‌داری با شاهد مشاهده نشد.

کلیدواژه‌ها


میقانی، ف.، 1382. آللوپاتی (دگر آسیبی) از مفهوم تا کاربرد. انتشارات پرتو واقعه، تهران، 256 صفحه.
نوجوان، م. و رضایی، م.، 1379. بررسی اثرات آللوپاتیک گیاه فاشرا (Bryonia dioica L.) بر رشد گیاهچه‌های بذری گندم و تربچه. مجله پژوهش و سازندگی، شماره 49، صفحه 15 تا 17.
Barnes, J. P., Putnam. A. R. and Burke. B. A., 1986. Allelopatic activity of rye (Secale cereale L.). In. A. R. Putnam and C. S. Tang (eds.) The Science of Allelopathy. John Wiley, Newyork, pp. 271-286.
Burgos, N.R., Talbert, R.E., and Mattice, J. D., 1999.Cultivar and age differences in the production of allelochemicals by Secale cereale.Weed Science, 47:481-485.
Chase, W. R., Nair. M. G., Putnam. A. R. and Mishra. S. K., 1991. Microbal. J. Chem. Ecol. 17: 1575-1584.
Ellis, R.H. and Roberts, E.H., 1981. The quantification of ageing and survival in orthodox seeds. Seed Sci. Technol. 9, 377-409.
InderJit, K.M.M., 1996. Plant Phenolics in allelopathy. Botanical Review, 62: 168-202.
InderJit, K.M.M. and Einheling, F.A., 1993. Allelopathy: Organisms, processes application. American chemical society.
Kohli, R.K., Singh, H.P. and Batish, D.R., 2001. Allelopathy in agroecosystems. Food Products Press. USA.
Mizutani, J., 1999. Selected allelochemicals. Critical Review in Plant Science, 18: 653-671.
Narwal, S.S. and Tauro, P., 1996. Allelopathy in pests management for sustainable agriculture. Proccding of the International Conference on Allelopathy,Vol. 2.
Pandey, D.K., 1996. Phytotoxicity of sesquiterpene lacton parthenin on aquatic weeds. Journal of Chrmical Ecology, 22:151-160.
Putnam, A.R., 1989. Allelochemicals from plants as herbicides. Weed Technology, 2:501-518.
Rice, E.L., 1995. Biological control of weeds and plant diseases. University of Oklahoma Press: Norman and London