مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات ژنتیک و اصلاح گیاهان مرتعی و جنگلی ایران 1735-0891 4 1 2000 09 22 Investigation of the effective factors on Haloxylon sp. Seed germination بررسی عوامل موثر بر جوانه زنی بذر تاغ .Haloxylon sp 1 23 115895 10.22092/ijrfpbgr.2000.115895 FA حسین میرزایی ندوشن عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع فرشته اسدی کرم دانشجوی دانشگاه پیام نور علی میرحسینی کارشناس ارشد مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان یزد Journal Article 2018 03 10 To study the effective factors on seed germination of Haloxylon, the effects of four different temperatures on several randomly selected Haloxylon aphyllum and H persicum trees, seeds were investigated. Then seeds were collected from three different positions, top, middle and down part of the trees crown of eight Haloxylon aphyllum and two H persicum which were randomly selected from Yazd province Haloxylon habitats. These were studied for seed germination percentage in five consecutive times with ten hours intervals. The first experiment revealed that not only the genotypes are significantly different for seed germination percentage and the temperatures have different effects on the seed germination of the studied genotypes and species but also there are significant interactions between the two factors, genotype and temperatures. As well as different capacity of seed germination between the trees, the second experiment showed that the seeds from different positions of the trees are significantly different in germination capacity. The seed collected from the top part of the trees germinated better than the seeds collected from lower parts of the trees. This experiment also revealed that the germination speed, between the two species are different and H.persicum germinates faster than H.aphyllum. Fast germination in Haloxylon aphyllum is considered as a way of adaptation to saltyJl1lddrought areas, so that, if enough moisture is prepared for the seeds in a short period, the seeds can germinate and establish very fast. به منظور بررسی بعضی از عوامل موثر بر جوانه زنی بذر تاغ، ابتدا اثر چهار دمای مختلف 4، 15، 25 و 30 درجه سانتیگراد بر میزان جوانه زنی بذر چند پایه سیاه تاغ (Haloxylon aphyllum) و زرد تاغ (H. persicum) که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند، مورد بررسی قرار گرفت. پس از تعیین نقش دما بر جوانه زنی بذور، از سه ناحیه مختلف انتهایی، میانی و پایینی هشت پاه سیاه تاغ و دو پایه زرد تاغ بذرگیری، و در سه تکرار کاشته شده و در پنج زمان متوالی با فاصله ده ساعت از نظر درصد جوانه زنی مورد مطالعه و اندازه گیری قرار گرفتند. آزمایش اول نشان داد که نه تنها پایه های مختلف از نظر درصد جوانه زنی بذر به طور معنی دار با یکدیگر تفاوت دارند و دماهای مورد مطالعه اثرات متفاوتی بر میزان جوانه زنی بذور گونه های تاغ دارند، بلکه بین دو عامل دما و ژنوتیپ نیز اثر متقابل وجود دارد. نتایج آزمایش دوم، ضمن بیان تفاوت پایه های مختلف در قدرت جوانه زنی، ثابت کرد که بذور حاصل از قسمتهای مختلف درختان تاغ اختلاف معنی داری در درصد جوانه زنی داشته و بذوری که از قسمت بالایی درختان جمع آوری می شوند نسبت به بذوری که از قسمتهای پایینی درخت جمع آوری شوند بهتر جوانه می زنند. این آزمایش هم چنین ثابت کرد که سرعت جوانه زنی در گونه های مختلف متفاوت بوده و بذور زرد تاغ زودتر از بذور سیاه تاغ جوانه می زنند. ویژگی جوانه زنی سریع در تاغ راهی جهت سازگاری در مناطق شور و خشک قلمداد گردیده است، به طوریکه در دوره هایی که به طور کوتاه مدت، آب کافی در اختیار بذر قرار می گیرد، این بذور می توانند با سرعت جوانه زده و مستقر شوند.

https://ijrfpbgr.areeo.ac.ir/article_115895_7402518a2a37276d502243fd0ebeb1eb.pdf

مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات ژنتیک و اصلاح گیاهان مرتعی و جنگلی ایران 1735-0891 4 1 2000 09 22 Microclimate in tissue culture vcssels and its physiologicaleffects on plantlcts میکروکلیمای درون شیشه و اثرات فیزیولوژیکی آن بر کشت بافت گیاهان 26 40 115896 10.22092/ijrfpbgr.2000.115896 FA سعید کرم زاده استادیار پژوهش موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع بروس آزبورن استاد دپارتمان علوم گیاهی، دانشگاه ملی ایرلند، دوبلین گراهام ویلسون استاد دپارتمان علوم گیاهی، دانشگاه ملی ایرلند، دوبلین Journal Article 2018 03 10 Understanding the environmental conditions in vessels of tissue cultured plantlets could help us to prepare optimum conditions, and hence improve the production efficiency in micropropagation. Plantlets of wild cherry were studied in culture vessels, using two different types of caps, conventional non-vented cap (NYC) and filtered vented cap (YC). CO2 concentrations in vessels, in general, were lower, compared with atmospheric CO2, but more reduction in concentration was observed in NYC. When the light intensity was increased, more depletion of CO2 in the vessels was measured. However, no significant differences in photosynthetic performance (Pm) were observed in plantlets under two treatments. Transpiration rate and stomatal conductance of plantlets in VC were lower and this could be due to improvement in stomatal functioning. This improvement, in turn, has been attributed to lower relative humidity (RH). In this experiment RH in YC vessels was 17% lower than NYC. شناخت شرایط محیطی درون شیشه می تواند به رفع نارساییهای رشد گیاهچه ها در روش کشت بافت و بالا بردن بازده تولید در این روش کمک نماید. به این منظور، گیاهچه های گیلاس وحشی در ظرفهای کشت بافت و با دو نوع درپوش مختلف، معمولی (NVC) و یا درپوش فیلتردار (VC)، مورد مطالعه قرار گرفتند. میزان غلظت گاز CO2 به طور کلی در ظرفهای کشت کمتر از اتمسفر بود ولی این میزان در NVC کاهش بیشتری را نشان داد. در این حال افزایش شدت نور به مصرف بیشتر CO2 و در نتیجه کاهش بیشتر غلظت آن در ظرفهای کشت منجر گردید. هر چند با وجود این تفاوت در غلظت CO2، میزان توان فتوسنتزی گیاهچه ها در ظرفهای VC حدود 17 درصد کمتر از ظرفهای NVC بود. میزان تعرق و هدایت روزنه ای نیز در برگهای تیمار VC به مراتب کمتر از NVC بود که اثرات کاهش رطوبت نسبی، در بسته تر شدن روزنه های برگ مربوط است. پایین تر بودن میزان هدایت روزنه ای تیمار VC در کاهش تلفات آب بویژه در زمان انتقال گیاهچه ها به محیط خارج شیشه، و افزایش زنده مانی از اهمیت بسیاری برخوردار است.

https://ijrfpbgr.areeo.ac.ir/article_115896_ef1f72b547aa7fa1686bc54a9f6ec272.pdf

مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات ژنتیک و اصلاح گیاهان مرتعی و جنگلی ایران 1735-0891 4 1 2000 09 22 Salt effects on alfalfa and sainfoin آثار شوری بر جوانه زنی و رشد ارقامی از یونجه و اسپرس 41 86 115898 10.22092/ijrfpbgr.2000.115898 FA مهدی رضائیان دانشجوی سابق دانشگاه آزاد اسلامی، واحد جیرفت عباس قمری زارع عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع، تهران، کد پستی 116-13185 حسین حیدری شریف آباد عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع، تهران، صندوق پستی 116-13185 Journal Article 2018 03 10 Salintiy is an important environmental stress which restrict agricultural yield. The effect of salt (NaCl) was studied on germination and vegetative growth of two alfalfa (Australian line 2129 and Ghra-Youngeh, Iranian alfalfa) and one sainfoin from Golpaygan, Iran. The split-plots experimental design was used to carry out the main effect (genotypes) and salt levels as sub plots (0, 75, 125, 175 and 225 mM). There were two separate experiments, one for germination and the other at vegetative stage. Plants were establish in the pots at glass house. All pots were irrigated for 52 days with tap water. Then, they irrigated with 200 cm3 water containing the five levels of salt, for 49 days, and one time per week. The leaf water potential, shoot height, root length and shoot and root dry weight were recorded. At low levels of salinity (0, 75 and 125 mM), the Australian line 2129 had greater germination and vegetative growth than the Iranian alfalfa (Gharah-Youngeh) and sainfoin, whereas at high levels of salinity (175 and 225 mM) Gharah- Youngeh had greater germination and vegetative growth than the Australian alfalfa and sainfoin. Although the Golpayganian sainfoin had lower growth rate than the two alfalfa genotypes at all levels of salinity, but had lower leaf water potential. It means, sainfoin may have greater salt tolerance. به منظور بررسی آثار شوری بر رشد رویشی یونجه و اسپرس، یک رقم یونجه استرالیایی 2129 و یک رقم یونجه ایرانی (قره یونجه) و یک رقم اسپرس گلپایگان در طرح اسپلیت پلات در قالب بلوکهای کامل تصادفی با 4 تکرار در پنج سطح شوری 0، 75، 125، 175 و 225 میلی مولار مورد مقایسه قرار گرفتند. آزمایشها در 2 مرحله مستقل، جوانه زنی و رشد رویشی انجام گرفتند. در مرحله جوانه زنی در تیمارهای پایین شهری (0، 75، 125 میلی مولار) رقم یونجه استرالیایی 2129 درصد جوانه زنی بیشتری نسبت به قره یونجه و اسپرس گلپایگان داشت. اما در سطح بالای شوری (175 و 225 میلی مولار) قره یونجه 10% جوانه زنی بیشتری نسبت به 2 رقم دیگر داشت. برای اندازه گیری آثار شوری بر رشد گیاهان به مدت 52 روز با آب معمولی جهت استقرار آبیاری شدند و تیمارهای شوری بمدت 49 روز هفته ای یک نوبت اعمال شد. سپس پتانسیل آبی برگ، وزن خشک اندامهای هوایی، وزن خشک ریشه، طول ریشه، ارتفاع ساقه ها اندازه گیری شدند. از نظر عملکرد علوفه (وزن خشک اندامهای هوایی) در شوری های متوسط (75 و 125 میلی مولار) عملکرد یونجه استرالیایی بهتر از بقیه بود، اما در شوری زیاد (175 و 225 میلی مولار) عملکرد قره یونجه بهتر از بقیه بود. اسپرس گلپایگان در کلیه تیمارهای شوری عملکردی کمتر نسبت به یونجه ها داشت، اما بیشترین پتانسیل آبی برگ را داشت که نشان دهنده مقاومت بیشتر نسبت به شوری می باشد. همچنین قره یونجه کمترین پتانسیل آبی برگ را داشت. آزمایشها نشان دادند که در مجموع در تیمارهای شوری متوسط (75 و 125 میلی مولار) چه در مورد جوانه زنی و چه از نظر رشد و عملکرد علوفه، رقم 2129 یونجه استرالیایی بهترین بود و در تیمارهای شوری زیاد (175 و 225 میلی مولار) قره یونجه هم از نظر جوانه زنی و هم از نظر عملکرد علوفه خشک بهترین عملکرد را داشت.

https://ijrfpbgr.areeo.ac.ir/article_115898_a5ede0f5e9a3eeaec19498737148dfb5.pdf

مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات ژنتیک و اصلاح گیاهان مرتعی و جنگلی ایران 1735-0891 4 1 2000 09 22 Karytypic investigation of tetraploid populations of Lolium sp. مطالعه کاریوتیپی جمیعت های تتراپلوئید لولیوم 87 116 115899 10.22092/ijrfpbgr.2000.115899 FA حسین میرزایی ندوشن عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع، تهران، صندوق پستی 116-13185 هاجر ندرخانی دانشجوی دانشگاه پیام نور، تهران Journal Article 2018 03 10 Since a high level of polyploidy may play an important role in increasing forage dry matter yield, a number of natural populations of Lolium species were investigated for their ploidy level and other kariotype characteristics. In each population of Lolium perenne and L. rigidwn, chromosome characteristics were studied and measured at metaphase stage in five cells. The short and long arms of the chromosomes were measured and analysed. Three polyploid populations were detected within the studied populations. Two populations of L. perenne and one population of L. ligidum were tetraploid with 28 chromosomes. Means of short and long arms of chromosomes, their relative standard errors and the populations karyotypic formula were determined. The three populations were in the same situations based on TF%. Regarding DRL values, since smaler value of this parameter indicates more chromosome asymmetry, one of the L. prenne populations was more symmetric than the other two populations. Based on this parameter L. ligidum population had the most asymmetric karyotype. از آنجا که سطوح مختلف پلوئیدی می توانند در افزایش عملکرد گیاهان علوفه نقش به سزایی داشته باشند، تعدادی از جمعیت های طبیعی گونه هایی از لولیوم از نظر سطح پلوئیدی و نیز سایر ویژگیهای کاریوتیپی مورد بررسی و مطالعه قرار گرفتند. در هر جمعیت از گونه های سلول متافازی مورد Lolium perenne و L. rigidum تعداد پنج مطالعه و اندازه گیریهای کروموزومی قرار گرفتند و ضمن شمارش تعداد کروموزومها، اندازه بازوهای بلند و کوتاه مورد مطالعه و اندازه گیری قرار گرفتند. در میان جمعیت های مورد مطالعه چندین جمعیت پلی پلوئید مشاهده گردید. دو دارای 28 کروموزوم و جمعیت از) بودند که میانگین کلیه کروموزومهای L. perenne و یک جمعیت از L. rigidum تتراپلوئید (سلولها همراه انحراف معیار مربوطه و نیز فرمول 2n= 2x= 28 اندازه گیری شده در کاریوتیپی هر یک از جمعیت ها ارایه گردیده است. تقارن کاریوتیپی با توجه به مقادیر %TF، در هر سه جمعیت یکسان است، ولی از نظر DRL، با توجه به اینکه مقادیر کمتر این پارامتر حاکی از تقارن بیشتر کاریوتیپ می باشد، یکی از جمعیتهای L. Perenne نسبت به دو جمعیت دیگر، متقارن تر است و جمعیت متعلق به گونه L. rigidum از این نظر نامتقارنترین کاریوتیپ محسوب می شود.

https://ijrfpbgr.areeo.ac.ir/article_115899_83ab69f14afae31b698757ab3ed3c6af.pdf

مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات ژنتیک و اصلاح گیاهان مرتعی و جنگلی ایران 1735-0891 4 1 2000 09 22 Comparison of forage yield among several alfalfa cultivars in rain-fed regions of Iran مقایسه عملکرد علوفه ارقام مختلف یونجه در شرایط دیم ایران 117 136 115900 10.22092/ijrfpbgr.2000.115900 FA حسین حیدری شریف آباد عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع مرتضی اکبرزاده عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع ناصر انصاری عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع محمود یوسفی عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات خراسان قاسم نبئی عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات زنجان کریم باقرزاده عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات اصفهان قاسم ابرسجی عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات گلستان Journal Article 2018 03 10 Twenty three alfalfa cultivars were assessed in term of forage production in 8 diverse climatic conditions of Iran. The experiments were conducted for 3 to 6 years and the experimental design was RCBD or split-plot. In the first year, due to weak vigor of the plants and good establishment no harvest was made, but from the second year each year one cutting and in some cases, two cuttings were done. Furthermore, the plant height and leaf percentage were measured and comparer for each cultivar and climatic conditions. Forage yield of the alfalfa cultivars in different climatic conditions was different. In North of Khorassan province, with annual rainfall of 279 mm and climatic condition of cold dry and cold semi-dry, all cultivars produced more than 3 tones of herbage. Alfalfa cv. Simercheskaya, Krisari and Kharvandeh were superior to the other cultivars in term of herbage production. In Agh-Gola (Golestan province) with annual rainfall of 315 mm and climatic conditions of semi-arid, forage yield of the plant ranged between 2.8 and 3.8 tons/ha. The cv. Kankrip produced the highest yield. In climatic condition of cold stepic and cold semi-steppic (Chadegan, Zagheh, ghaed rahmat, Taleghan herbage yield varied from 1 to 2.2 tons/ha). In these regions, cv. Cody, Simercheskaya and krisari produced the highest yield. In Caspian climatic condition with annual rainfall of 400mm cv. Hunteriver, Krisari and Cody were superior than the other cultivars. In climatic condition of cold semi-arid of Zanjan, all the cultivars produced the lowest herbage yield and the experiment should be done again. Leaf percentage like forage production was different among climatic conditions and alfalfa cultivars. The plants in Chadgan produced more leaf than the plants in North of Khorassan and caspain climatic conditions. The plants which harvested in cold climatic conditions like Taleghan, 43 to 48 percent of the herbage belonged to their leaves. The plant height was between 45 to 70 cm in diverse climatic conditions and the heighest herbage production and plant height were obtained in North of Khorassan and Lorestan. تعداد 23 رقم یونجه بومی و بیگانه در 8 منطقه آب و هوایی کشور در شرایط دیم از لحاظ عملکرد علوفه مورد مقایسه قرار گرفتند. آزمایشها در قالب بلوکهای کامل تصادفی و کرتهای خرد شده به مدت 3 تا 6 سال ادامه داشت. در سال اول کشت به علت استقرار بهتر، برداشت صورت نگرفت ولیکن از سال دوم میزان علوفه تولید (یک چین و در بعضی مناطق دو چین)، ارتفاع گیاه و درصد برگ اندازه گیری و میانگینها با همدیگر مقایسه شدند. اختلاف بین عملکرد علوفه در مناطق مختلف و بین ارقام گوناگون یونجه وجود داشت. در مقایسه عملکرد یونجه در شمال خراسان با میانگین بارندگی سالانه 279 میلیمتر و در اقلیم خشک سرد و نیمه خشک (سیساب بجنورد) تمام 11 رقم مورد بررسی، بیش از سه تن علوفه خشک تولید نمودند که بیشترین عملکرد مربوط به ارقام سیمرچنسکایا، کریساری و خرونده بود. در منطقه آق قلا (گرگان) با بارندگی 375 میلیمتر و اقلیم نیمه خشک عملکرد ارقام بین 2.8 تا 3.8 تن علوفه خشک در هکتار بود که بیشترین عملکرد مربوط به رقم کانکریپ بود. در اقلیم استپی سد (چادگان اصفهان)، نمیه استپی سرد (زاغه و قائد رحمت لرستان، طالقان) تولید علوفه خشک از حدود یک تن تا 2.2 تن در هکتار متغیر بود که بیشترین عملکرد به ارقام کدی، سیمرچنسکایا و کریساری اختصاص داشت. در اقلیم خزری (کوهپر کجور) با بارندگی 400 میلیمتر ارقام هانتریور، کریساری و کدی نسبت به بقیه ارقام برتری نشان دادند. عملکرد علوفه خشک در اقلیم نیمه خشک سرد (کوشکن زنجان) بسیار ناچیز بود (کمتر از 0.2 تن در هکتار) که لازم است آزمایش در این اقلیم دوباره تکرار گردد. درصد برگ نیز مانند تولید علوفه در مناطق گوناگون و ارقام مختلف تفاوت داشت. ارقامی که در چادگان اصفهان کشت شدند نسبت برگ آنها به همان یونجه ها در سیساب بجنورد و کوهپر کجور بیشتر بود. درصد برگ در کلیه یونجه های کشت شده در کوهپر کجور حدود نصف درصد برگ در کلیه یونجه های کشت شده در کوهپر کجور حدود نصف درصد برگ در دیگر مناطق بود. یونجه های مورد استفاده در طالقان بین 43 تا 48 درصد وزن خشک علوفه تولیدی را در برگ دارند. ارتفاع یونجه ها در آزمایشات مناطق مختلف (بجز کوشکن زنجان) بین 45 تا بیش از 70 سانتیمتر متغیر بود که میانگین حداکثر ارتفاع گیاهان مربوط به ایستگاه سیساب و زاغه لرستان می باشد. در دیگر مناطق اختلاف چندانی بین ارتفاع یونجه ها مشاهده نشد.

https://ijrfpbgr.areeo.ac.ir/article_115900_dbc0d522a2751ad5b9cf87dca99b6976.pdf